"Και μείζον΄όστις αντί της αυτού πάτρας Φίλον νομίζει,τούτον ουδαμού λέγω." ΣΟΦΟΚΛΗΣ

Δευτέρα, 11 Μαΐου 2009

Η Συμπεριφορά του Στρατηγού Γκούρα.

ΤΑ ΚΑΜΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΚΟΥΡΑ


Ας μοι συγχωρηθή να είπω ολίγα τινά περί του προμνησθέντος Γκούρα. Διότι ο ιστορικός των Αθηνών Δ. Σουρμελής, ή αγνοών, ή σιωπών την αλήθειαν των πρακτικών του, τον υψώνει με τους εξής λόγους: «Το Έθνος —λέγει— χρεωστεί πολύ εις τον αείμνηστον Γκούραν δια την παύσιν του εμφυλίου πολέμου. Ότι αν αυτός δεν ήθελε περάση εις Πελοπόννησον, το κακόν ήθελε κορυφωθή και η Ελλάς εκινδύνευε την ύπαρξίν της».
Οι τοιούτοι έπαινοι ήσαν διόλου ανάρμοστοι εις τον Γκού­ραν. Έπρεπε δε να τους είπη ο ιστορικός εις τα από Άμφισσαν εις Πελοπόννησον εισελθόντα σώματα, τα οποία ήσαν τω όντι η μόνη ασφάλεια, η ελπίς του Έθνους, και η κατάπαυσις του εμφυλίου πολέμου, καθώς η πείρα το έδειξε προφανέστατα. Ο Γκούρας εισήλθεν εις Πελοπόννησον με το πυρ, αρπαγήν και κολαστήρια. Ικανήν ποσότητα χρημάτων ήρπασε δια της βίας από την οικογένειαν των Νοταραίων εις Τρίκκαλα. Τον σεβάσμιον και φιλόμουσον Αρχιερέα Παλαιών Πατρών κύριον Γερμανόν αναιδώς και απανθρώπως, πεζόν και ανυπόδητον έσυρεν από τα Καπελοχώρια μέχρι της Ήλιδος. Τον υιόν του Σισίνη κύριον Χρύσανθον εφυλάκισεν εν τόπω δασώδει, ζη­τών χρήματα παρ' αυτού υπέρ δύναμιν. Τούτον ο Γ. Δράκος έσωσεν εκ των χειρών του δια της βίας. Τας δε καταχρήσεις των υπό την οδηγίαν του, αισχρόν εστί και λέγειν.

Χρ. Περραιβός «Απομνημονεύματα»
Πηγές:
Βάσος Τσιμπιδάρος
ΗΤο 1821 χωρίς Δάφνες και Στέφανα

Δεν υπάρχουν σχόλια: